Opodatkowanie na zasadach wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zastosowaniu skali podatkowej

Podstawa prawna:  ustawa z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 14,

poz. 176 ze zm.)

Kogo dotyczy:

Osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą indywidualnie lub w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki prawa handlowego, jeżeli nie zadeklarowały wyboru innej formy opodatkowania (tj. ryczałtu od przychodów ewiden­cjonowanych albo karty podatkowej lub opodatkowania przy zastosowaniu stawki podatku 19%).

O wyborze powyższej formy opodatkowania nie ma obowiązku zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego.

Podstawa opodatkowania:

Podstawę opodatkowania stanowi faktycznie uzyskany dochód, czyli nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania (na podstawie zapisów dokonywanych
w prowadzonej przez podatnika podatkowej księdze przychodów i rozchodów albo
księdze rachunkowej). Przed obliczeniem podatku dochód ten można pomniejszyć
o składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zapłacone bezpośrednio na własne ubez­pieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz inne odliczenia przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli koszty uzyskania przekroczą sumę przychodów, różnica stanowić będzie stratę. Strata z działalności gospodarczej podlega odliczeniu od dochodu z tego samego źródła w latach następnych.

Wysokość podatku:

Wysokość podatku dochodowego oblicza się wg skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W roku 2008 obowiązuje następująca skala podatkowa:

Obliczony podatek obniża się o kwotę zapłaconej składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne (obniżenie nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru składki). Podatnik ma prawo również skorzystać z innych odliczeń przewidzianych w ustawie, np. z tytułu wydatków poniesionych na remont i modernizację lokalu mieszkalnego.

Obowiązki podatnika:

• założenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej lub ksiąg rachunkowych przed rozpoczęciem roku obrotowego,

• zawiadomienie w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w terminie 20 dni od dnia jej założenia,
  a w przypadku ksiąg rachunkowych przed rozpoczęciem roku obrotowego,

• obliczanie wysokości comiesięcznych zaliczek na podatek i dokonywanie ich wpłat na rachunek urzędu skarbowego ? do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni (zaliczkę za grudzień w wysokości należnej za listopad, uiszcza się w terminie do 20 grudnia, bez składania deklaracji),

• po zakończeniu roku podatkowego - w terminie do dnia 30 kwietnia roku następnego
  podatnik obowiązany jest do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36) i wpłacenia różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek.

Uwaga: Poza w/w obowiązkami podatnik ? z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności gospodarczej ? jest zobowiązany do prowadzenia innych ewidencji
i urządzeń księgowych określonych w obowiązujących przepisach prawa.

Obowiązki podatnika jako płatnika.

Szczególne obowiązki zostały nałożone na podatników zatrudniających pracowników. Mają oni w szczególności obowiązek:

• prowadzenia indywidualnych (imiennych) kart przychodów pracowników,

• obliczania, pobierania i odprowadzania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy,

• sporządzania informacji o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11/8B),

• dokonywania w określonych w przepisach przypadkach rocznego obliczenia podatku (PIT-40).