Wykładnia Ministra Finansów, dotycząca korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia nabytych towarów.

W związku z wątpliwościami interpretacyjnymi przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej u.p.t.u., dotyczącymi korekt podatku naliczonego, w związku ze zmianą przeznaczenia nabytych towarów, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, Minister Finansów dokonał wykładni przepisu art. 91 ust. 7 u.p.t.u.

Zgodnie z wykładnią Ministra Finansów przepis art. 91 ust. 7 u.p.t.u. ma bezwzględnie zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik nabywając towar bądź usługę z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej, miał prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu, a następnie zmienił przeznaczenie tych towarów poprzez wykorzystanie ich do czynności wyłącznie zwolnionych od podatku podmiotowo i przedmiotowo. W przypadku, gdy zmiana prawa do odliczenia dotyczy wykorzystywanego przez podatnika środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł, korekty należy dokonywać za poszczególne lata pozostałego okresu korekty, w deklaracji podatkowej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiła ta zmiana. Roczna korekta będzie dotyczyła jednej piątej lub w przypadku nieruchomości jednej dziesiątej podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W zakresie innych towarów, niż opisywane wyżej, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej stosuje się odpowiednio art. 91 ust. 1 i 3 u.p.t.u., co oznacza, że w przypadku zmiany prawa do odliczeń, korekty dokonuje się jednorazowo w deklaracji składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano odliczenia oraz nastąpiła zmiana prawa do takich odliczeń.

Obowiązek korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 7 u.p.t.u. dotyczy wszystkich podatników, zarówno tych, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, jak i podatników zwolnionych. Oznacza to konieczność złożenia deklaracji nawet przez podatników, którzy są zwolnieni z obowiązku składania deklaracji na podstawie art. 99 ust. 7 u.p.t.u. Przepisy art. 91 ust. 3 i 7 są więc przepisami szczególnymi w odniesieniu do przepisu art. 99 ust. 7.

W przypadku towarów handlowych, zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u., podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Oznacza to, że prawo do odliczenia jest uzależnione od związku zakupu ze sprzedażą opodatkowaną. Dlatego też, prawo do odliczenia podatku nie przysługuje podatnikom, którzy kupili towary handlowe z zamiarem ich dalszej odsprzedaży opodatkowanej, a ich dostawa została później objęta zwolnieniem od podatku (podmiotowym lub przedmiotowym) oraz w żadnym momencie działalności nie posłużyły wykonywaniu działalności opodatkowanej, lecz czynnościom, które nie uprawniają do odliczenia. Ponieważ nie zostaje spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., podatnik musi skorygować wcześniej odliczony podatek bez względu na okres, w którym nastąpi zmiana prawa do odliczeń. Dotyczy to również surowców i materiałów przeznaczonych do wytworzenia towarów lub świadczenia usług innych niż wymienione w art. 91 ust. 2 u.p.t.u., które na dzień zmiany prawa do odliczeń nie zostały wykorzystane do czynności opodatkowanych.